زمانی که فک پائین و بالا در موقعیت مناسبی نسبت به هم قرار نداشته باشد، شکل و ظاهر دندان ها نیز نا مرتب می شود. بهترین روش برای اصلاح ناهماهنگی بین فکی و نامرتبی دندان ها، ارتودنسی می باشد. این روش علاوه بر زیبایی عملکرد صحیح دهان و دندان را بهبود بخشیده و از مشکلات فکی و دندانی در آینده پیشگیری می کند.

ارتودنسی چیست؟

از دو واژه orthos به معنی صحیح یا صاف و dontics به معنی دندان تشکیل شده است و یکی از تخصصی ترین شاخه هایی که در رشته دندانپزشکی وجود دارد می باشد.

در حقیقت فرآیند صاف کردن دندان های نامرتب یا نا هم ترازی دندان های فک پائین و بالا روی هم (مال اکلوژن) می باشد و به تشخیص، پیشگیری و درمان کردن ناهنجاری های فکی و دندانی می پردازد.

انواع ارتودنسی

ثابت فلزی

براکت ها به شکل ثابت و بدون هیچ حرکتی روی دندان ها فیکس می شود و امکان جابه جایی یا خارج کردن براکت ها وجود ندارد.

ثابت سرامیکی

نگین هایی از جنس سرامیک روی براکت ها قرار می گیرد که باعث زیبا تر شدن ظاهر براکت ها می شود.

لینگوال

به پشت دندانی معروف است یعنی سیم ها و براکت ها در پشت دندان چسبیده می شود و دیده نمی شود. در این روش ممکن است تا چند هفته تکلم دچار مشکل شود و بعد از آن عادی می شود. از معایب این روش می توان به زخم شدن دهان، نیاز به مراقبت و بهداشت بیشتر و همچنین مناسب نبودن برای تمام دندان ها اشاره کرد.

دیمون

این نوع خود تنظیم است و با جا به جایی براکت ها تنگ تر شده و به شکل اتوماتیک تنطیم می گردد. از براکت های ثابت کوچک تر است و به همین علت از لحاظ ظاهری بهتر است و احتمال تجمع باکتری نیز کمتر خواهد بود.

نامرئی متحرک

از روش های نوین است که در آن ابتدا از دندان ها قالب گرفته می شود و قالب سرامیکی شفاف برای فرد ساخته می شود. یکی از فواید آن این است که هنگام خوردن و آشامیدن می توان به راحتی آن را از دهان خارج کرد.

بهترین زمان ارتودنسی

بهترین زمان معمولاً 12 سالگی است، یعنی دقیقاً زمانی که دندان های شیری ریخته است و دندان های دائمی سردرآورده اند.

البته به طور قاطع نمی توان این سن را بهترین سن برای درمان نامید، زیرا گاهی کودکانی که دارای شکاف لب یا کام هستند باید پیش از تکامل دندان دائمی درمان شوند. 

به طور کل این درمان تنها برای کودکان و نوجوانان نیست و بزرگسالان نیز می توانند در هر سنی این درمان را انجام دهند، اما هر چقدر سن بالاتر باشد، شانس درمان کم و طولانی می شود.

ابزارهای ارتودنسی

بریس ها

بریس ها از ارچ وایرها، بندها و براکت ها تشکیل شده اند، براکت ها اغلب جلوی دندان نصب می شوند و سیم ها از داخل آن عبور می کنند و با باند ها فیکس می شوند. با محکم شدن سیم ها، دندان ها تحت فشار قرار گرفته و به تدریج در موقعیت صحیح قرار می گیرند. بریس ها باید به طور ماهانه تنظیم شوند.

الاینر یا تزارکننده ها

از ابزارهای متحرک ارتودنسی است که برای درمان مشکلات جزئی می تواند جایگزین بریس ها شود و معمولاً برای بزرگسالان استفاده می شود.

فضا نگهدارنده ها

در کودکان ممکن است بعد از ریختن دندان های شیری، دندان های مجاور به سمت فضای داخل حرکت کنند و جا برای دندان های اصلی تنگ شود.

پزشک می تواند با فضا نگهدارنده های ثابت و متحرک فضا را حفظ کند تا دندان اصلی به شکل صحیح رشد کند و از کج شدن آن جلوگیری شود.

ضربه گیر لب و گونه

ابزار متحرکی است که برای کاهش فشار وارده از لب و گونه روی دندان استفاده می شود.

هدگیر

هدگیر به منظور کاهش سرعت رشد فک فوقانی  استفاده می شود و دندان های پائین و بالا را در موقعیت هماهنگ قرار می دهد.

پالاتال اکسپندر

کاربرد این ابزار در ارتودنسی، گسترش مساحت و پهنای سقف دهان می باشد. شامل چند عدد پیچ و یک فضای پلاستیکی است که در سقف یا کف دهان قرار داده می شود. پیچ ها باعث فشار به مفاصل استخوان می شود و قوس فک بالا را گسترش می دهد.

اسپلینت

در فک پائین یا بالا قرار داده می شود و به بسته شدن صحیح فک کمک می کند. اغلب به درمان مفصل گیجگاهی فکی کمک می کند.

نگهدارنده ها

احتمال این که دندان ها بعد از درمان به حالت قبل خود برگردند وجود دارد، بنابراین از نگهدارنده ها استفاده می شود.

اگر نیاز به ارتودنسی و اصلاح و مرتب کردن دندان های خود دارید، می توانید با مراجعه به متخصص و تشخیص و درمان اصولی، یک لبخند زیبا را به خود هدیه دهید.

کلینیک دندانپزشکی پرسپولیس با بهره گیری از آخرین تکنولوژی روز و حضور مجرب ترین متخصصین، کلیه خدمات زیبایی و درمانی را با بهترین کیفیت ارائه می دهد. لطفاً جهت وقت دهی با شماره های درج شده در سایت تماس حاصل فرمائید.